Chinon

Chinon położony jest na wzgórzu, na prawym brzegu Vienne, lewego dopływu Loary. Znajduje się w odległości ok. 50 km na południowy zachód od Tours. Miejsce to, z powodu strategicznego położenia, było zamieszkane już w czasach galo-rzymskich. W XI stuleciu mieściła się tam forteca hrabiów de Blois, która następnie przeszła we władanie rodu d'Anjou. Gdy jeden z nich został królem Anglii jako Henryk II Plantagenet, nie zapomniał o swojej francuskiej posiadłości. Często odwiedzał Chinon i tam też umarł. Legenda mówi, że dokonał tam żywota także jego syn, Ryszard Lwie Serce. Z kolei brat mężnego Ryszarda, Jan Bez Ziemi, poślubił na zamku cudzą narzeczoną, porwaną Isabelle d'Angouleme. £owcę cudzych kobiet dosięgnęła jednak sprawiedliwość, ponieważ utracił francuskie prowincje, w tym Chinon, które przeszło w ręce francuskiego króla, Filipa Augusta. Na początku XIV w. zamek z polecenia Filipa Pięknego stał się więzieniem dla 140 Templariuszy. Podczas wojny stuletniej zamek był siedzibą Karola VII, z punktu widzenia płonącej na stosie Joanny d'Arc, jednego z największych niewdzięczników w historii Francji. Według legendy, Joanna, która nie miała szans widzieć wcześniej Delfina (wtedy nie był jeszcze koronowanym władcą), rozpoznała go bezbłędnie w przebraniu. Pozostali królowie francuscy nie zaszczycają zamku zbyt często swoją obecnością. Ludwik XII przyjął na zamku Cezara Borgię, kondotiera armii papieskiej, który przekazał mu bullę biskupa Rzymu, unieważniającą jego pierwsze małżeństwo. Po tym ostatnim przebłysku świetności Chinon niszczeje, a umyślnie zostaje skazany na zagładę przez kardynała Richelieu. Dopiero w XIX w. ratunku podjął się pisarz Prospier Merimee. Obecnie Chinon to własność departamentu Indre-et-Loire.

Zamek powstawał stopniowo, tworzyły go trzy warownie oddzielone od siebie głębokimi parowami, nad którymi przerzucone zostały mosty. Budowla rozciaga się na powierzchni 400 x 70 m. Wschodnią część zamku stanowił niegdyś fort St. Georges, zbudowany przez Henryka II Plantageneta, ale pozostały z niego tylko resztki murów. Środkowy obiekt to zamek du Millieu. Wejście znajduje się w wieży zegarowej (Tour de l'Horloge) o wysokości 35 m. Z jej szczytu rozglega się bicie dzwonu Marie Javelle. W czterech salach umieszczono ekspozycję poświęconą Joannie d'Arc. W pobliżu urządzone są ogrody, poprzedzielane miejscami resztkami murów obronnych z X i XI w. Północna część murów zawiera trzy wieże - de l'Echaugette (na wschodnim krańcu), des Chiens (na środku), d'Argenton (na zachodzie). Z kolei po południowej stronie murów mieści się siedziba królewska (logis royaux), także zaopatrzona w wieżę - XII-wieczną du Tresor. Na parterze, w sali straży, można zobaczyć makietę zamku, unaoczniającą jej wygląd pięć wieków temu. Na ścianach dawnych kuchni królują obecnie tkaniny artystyczne: "Polowanie na niedŹwiedzia", "Sąd Parysa", trzecia przedstawia moment rozpoznania Delfina przez Joannę d'Arc. Właśnie w tym budynku, na pierwszym piętrze, odbyło się to wydarzenie. Niestety sala nie dotrwała do naszych czasów, została zdemolowana pod sam koniec XVII w. i jedyne, co z niej pozostało to zachodnia ściana z kominkiem. W innej sali kilka figur woskowych "pozuje" do dwóch scen historycznych. Nieistniejący fort du Coudray to teraz powierzchnia zajęta przez ogrody. Na fosie (na prawo od mostu) wznosi się donżon du Coudray, zbudowany przez Filipa Augusta na początku XIII w. To właśnie w tej części więziono Templariuszy. Pozostały po nich ślady w postaci napisów na ścianach. Na najwyższym piętrze mieszkała przez krótki czas Joanna d'Arc. W narożu murów obronnych zbudowano wieżę du Moulin, w środku której zobaczyć można piękne sklepienia sześciokątnych sal. Na parterze założono mini-muzeum ze stelami grobowymi z czasów galo-rzymskich. Ostatnia wieża, de Boissy, jest obecnie bardzo dobrym punktem widokowy na miasto. W sali służącej niegdyś jako kaplica można zapoznać się z mapą Francji sprzed wojny stuletniej i drzewem genealogicznym Plantagenetów, Kapetyngów i Walezjuszy.

Także miasteczko Chinon położone u stóp zamkowego wzgórza warte jest poświęcenia odrobiny czasu. Chociażby na place Grand Carroi # 38 - Maison Rouge (czerwony dom) z XIV w., # 44 - L'Hotel des Etats Generaux, datowany na XV/XIV w., to właśnie w tym budynku obradowało zgromadzenie stanowe, a obecnie założono tam muzeum Starego Chinon. Dalej, pod # 48 - L'Hotel du Gouvernement, rezydencja gubernatorów Chinon. Warto odwiedzić Chinon latem, kiedy odbywają się tam kolorowe, kostiumowe jarmarki średniowieczne. Dzięki położeniu w regionie pełnym winnic w mieście powstało Muzeum Wina (przy rue Voltaire #12) - zwiedzanie połączone z degustacją. Ponadto warto pospacerować ulicą ze względu na jej piękną zabudowę, większość budynków pochodzi z wieków od XV-XVII. Ponadto w mieście można zwiedzić XII-wieczny kościół Saint Murice, ufundowany przez Henryka II Plantageneta. Warto zwrócić uwagę na sklepienie nawy środkowej i prezbiterium w stylu andegaweńskim. Nawy boczne powstały póŹniej, w XVI stuleciu. Wschodnie dzielnice miasta pochwalić się mogą kościołem St. Etienne (św. Szczepana), zbudowanym ok. 1480 r. przez Filipa de Commynes, na miejscu dawnego kościoła romańskiego, napiękniejszą partią budowli jest portal w stylu gotyku płomienistego z widniejącymi na nim herbami fundatora. W Chinon spędził lata dzieciństwa Francois Rableais, wybitny myśliciel i twórca francuskiego renesansu. Przypomina o tym jego pomnik i ulica, której nadano jego imię. Muzeum poświęcone twórcy znajduje się w pobliskiej la Devenire, w domu, gdzie się urodził. Inny pomnik przedstawia Joannę d'Arc, a zobaczyć go można na Nadbrzeżu Joanny d'Arc.